Farklı stabilite ölçüm yöntemleriyle periodontal problemli dişlerin stabilite ve sağkalım oranlarının değerlendirilmesi

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

2023

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Farklı Stabilite Ölçüm Yöntemleriyle Periodontal Problemli Dişlerin Stabilite ve Sağkalım Oranlarının Değerlendirilmesi Giriş ve Amaç: Periodontal hastalıklar dişlerin ve destekleyici yapıların hasarına sebep olan oral kavitenin yaygın kronik ve yıkıcı enfeksiyöz hastalıklarıdır. Periodontitis tedavi edilmediğinde yumuşak dokuda ve alveoler kemikte meydana gelen kayıplar diş mobilitesine ve diş kaybına yol açmaktadır. Mobilite dişin prognozunun belirlenmesinde önemli bir kriterdir. Diş mobilitesinin değerlendirilmesinde klinikte kullanılan subjektif yöntem hekime bağlıdır ve uygulayıcıya bağlı olarak değişiklik gösterebilir. Objektif değerlendirme yöntemi olarak yaygın olarak kullanılan yöntem Periotest cihazıdır ve Periotest cihazı şiddetli mobiliteye sahip dişlerde güvenilir sonuçlar vermeyebilir. Çalışmamızın amacı rezonans frekans analizi yöntemi ile diş stabilitesini ölçmek, kullandığımız farklı stabilite ölçüm yöntemlerinin birbirine korelasyonunu kıyaslamak ve yapılan tedavi sonucunda dişlerin sağkalım oranlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız periodontal hastalık şikayeti ile kliniğimize başvuran 14 hasta 94 diş üzerinde gerçekleştirilmiştir. Kliniğimize başvuran hastaların diş mobiliteleri periodontal tedavi öncesi Miller mobilite değerlendirme yöntemi ile subjektif olarak iki alet arasında kuvvet uygulama yöntemi ile değerlendirilmiştir. Bir diğer stabilite değerlendirme yöntemi olarak Periotest cihazı kullanılmıştır. Rezonans frekans analizi ile diş stabilitesini değerlendirmek için dişe üzerinde SmartPeg ucunun yerleşebileceği yuva bulunan bir braket asitleme ve bondlama yapılmadan noninvaziv şekilde yerleştirilmiştir. SmartPeg braket üzerinde konumlandırılıp Osstell cihazı ile dişin stabilitesi ölçülmüştür. Yapılan periodontal tedavi ve 3 aylık takip sonrasında dişlerin prognozu değerlendirilmiş. Çekim endikasyonu bulunan dişlerin çekimi gerçekleştirilmiştir. Bulgular ve Sonuç: Periodontal probleme sahip olan dişler, yapılan tedaviden bağımsız olarak şiddetli mobiliteye sahip ise kötü bir prognoza sahiptir ve bu dişlerin sağkalımları düşüktür. Yapılan periodontal tedavi sonrası Miller mobilite sınıflamasına göre mobilite 3 dişlerin sağkalımı %0 olarak belirlenmiştir. Periotest cihazı ile mobilite ölçüm yöntemi şiddetli mobiliteye sahip dişlerde güvenilir sonuçlar vermemektedir. Osstell cihazı diş stabilitesinin değerlendirilmesinde tekrarlayan güvenilir sonuçlar vermektedir. Miller mobilite sınıflması ile Periotest yöntemi ile stabilite ölçümü sonucu elde edilen Periotest değerleri ( PTV) pozitif yönde koreledir. Miller mobilite sınıflaması ile Osstell ölçüm değerleri ( ISQ) negatif yönlü koreledir. PTV değerleri ile ISQ değerleri birbirine negatif yönlü koreledir. Her iki yöntemlede diş stabilitesi güvenilir olarak ölçülmekle birlikte, Osstell cihazı ile yapılan ölçümlerin gözlemci içi ölçüm duyarlılığı minimal düzeyde daha yüksek ölçülmüştür.
Evaluation of Stability and Survival Rates of Teeth with Periodontal Problems with Different Stability Measurement Methods Introduction and Aim: Periodontal diseases are chronic and destructive infectious diseases that damage the teeth and their surrounding and supportive structures of oral cavity. When Periodontitis is left untreated it will eventually cause loss of structure in alveolar bone and soft tissue, leading to lose of the tooth. The Mobility is an important criteria in the prognoses of the teeth. The method to determine Tooth Mobility is subjective for each dentist and it can vary. One of the most common device that measures tooth mobility is called Periotest. Even though Periotest is very widely used, the device does not grant a reliable result when it comes to measuring teeth with severe mobility. The purpose of our study is to measure tooth mobility using Resonance Frequency Analysis Method (RFA). Materials and Methods : Our study has been conducted on 94 teeth out of 14 patients who applied to our clinic. The mobility of the mentioned Teeth were measured subjectively using Miller's Classification of Tooth Mobility by applying Force between 2 devices. Periotest was also used as the second Method to determine the levels of mobility. In order to determine tooth stability via RFA, The bracket that contained slot for SmartPeg tip was placed noninvasively without using Asid Etching or Bonding. Osstell device was placed on the Smarpeg bracket and mobilities were measured. After Periodontal treatments and 3 Months follow-up of the subjected teeth were complete, the teeth with extraction indication were extracted. Results and Conclusion: If the teeth with periodontal problems and severe mobility has a bad prognoses, it is unlikely that these teeth will survive. After the periodontal treatment, The teeth which scored "3" from Millers Mobility classification are determined to have %0 chance of recovery. Measurement using Periotest device does not present reliable results while Osstell device gives Reliable and Repeatable results. The Periotest values (PTV) are positively correlated between Miller's Mobility classification and Periotest device, while PTV values are negatively correlated between Miller's Mobility classification and Osstell's measurement values (ISQ). PTV and ISQ values are negatively correlated. While both methods present reliable data for tooth stability measursment, Measurements done with Ossttell's device showed minimally higher level of in-observer measurment sensitivity.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Diş Hekimliği, Dentistry

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye