Ortodontik bonding işleminde farklı primerlerin ve renklendirici solüsyonların etkisinin değerlendirilmesi

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

2022

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Giriş ve Amaç: Farklı renklendirici solüsyonların ve braketlerin yapıştırılmasında kullanılan farklı primer sistemlerin, minedeki renk değişimi ve bağlanma dayanımına etkisinin in-vitro olarak karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda toplamda 120 adet çekilmiş premolar diş kullanılmıştır. Dört ana grubu ayrılan dişlere, 1.grupta %37 lik ortofosforik asit+Transbond XT Primer, 2.grupta 3M Single Bond Universal (3M Espe Amerika), 3.grupta Transbond Plus SEP (3M ESPE Dental Products; 3M Center, St Paul, MN, USA), 4. grupta G-Premio Bond (GC, Tokyo, Japan) kullanılarak bonding işlemi uygulanmıştır. Bonding işlemi sonrası tüm örnekler 24 saat boyunca distile suda 37˚C' ye sabitlenen etüvde bekletilmiştir. Her bir grup kendi içinde 3 alt gruba ayrılmış ve A grubunda bulunan dişler kahve ve çay karışımının olduğu kaba, B grubundaki dişler kola bulunan kaba ve C grubundaki dişler distile su bulunan kaba tüm yüzeyleri sıvıya temas edecek şekilde yerleştirilmiştir. Saklama kapları, 37˚C' ye sabitlenen etüvde 72 saat bekletilerek ağız içi ortamının taklit edilmesi sağlanmıştır ve sonrasında tüm dişlere, universal test cihazı kullanılarak bağlanma dayanımı testi uygulanmıştır. Bağlanma testi sonrasında diş yüzeyinde kalan adeziv artıkları stereomikroskop altında Artık Adeziv Endeksi (AAE) kullanılarak skorlanmıştır. Diş yüzeylerinde bulunan artık adezivler 12 bıçaklı tungsten karbid frez ile düşük devirli mikromotor kullanılarak temizlenmiştir. Çalışmamızdaki tüm dişlerden bonding işlemi öncesi ve bağlanma dayanımı testi sonrası olmak üzere iki ayrı zamanda Vita Easyshade spektrofotometre cihazı kullanılarak renk ölçüm işlemi yapılmıştır. Bulgular: Farklı primerlerin kullanıldığı gruplar arasında %37' lik ortofosforik asit grubunun bağlanma dayanımı ortalaması (33,5) diğer gruplardan yüksek bulunmuştur. Transbond Plus SEP (19,9), 3M Single Bond (20,57) ve G-Premio Bond (20,75) kullanılan gruplar arasında bağlanma dayanımı açısından anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Kullanılan çay-kahve, kola ve distile su solüsyonlarının bağlanma dayanımı üzerindeki etkileri açısından fark olmadığı bulunmuştur. Primerlere göre AAE skorlarının dağılımları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p=0,001). Solüsyonlara göre AAE skorlarının dağılımları arasında istatistiksel olarak farklılık yoktur (p=0,335). Primer gruplarının ve solüsyon gruplarının renk değişimi bakımından etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur, (p=0,001), (p=0,023). Sonuç: Çalışmamızda %37 ortofosforik asit+Transbond XT primer kullanılan gruptaki bağlanma dayanımı diğer tüm gruplardan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Ancak diğer tüm primer gruplarında da bağlanma dayanımının klinik olarak yeterli olduğu tespit edilmiştir. Çay- kahve solüsyonunun kullanıldığı gruptaki renk değişimi distile sudan anlamlı derece yüksek bulunmuş olup, çalışmamızda kullanılan diğer tüm solüsyonların renk değişikliğine sebep olduğu görülmüştür. En fazla renk değişimi çay-kahve solüsyonu ve Transbond Plus SEP primer kullanıldığı zaman görülmüştür. Diğer primer gruplarının renk değişimine etkileri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Objective: This in vitro study evaluated the effect of different colouring solutions and primer systems used in the bonding of brackets on enamel colour change and bond strength. Materials and Methods: A total of 120 extracted premolar teeth were used. Teeth were divided into four main groups; brackets were bonded with 37% orthophosphoric acid + Transbond XT Primer in Group 1, 3M Single Bond Universal (3M Espe America) in Group 2 , Transbond Plus SEP in Group 3 (3M ESPE Dental Products; 3M Center, St Paul's, USA), and G-Premio Bond (GC, Tokyo, Japan) in Group 4. Each group was divided into three subgroups, and the teeth in Group A were placed in a cup containing coffee and tea mixture. The teeth in group B were placed in a cup containing cola, and the teeth in Group C were placed in distilled water. A bond strength test was applied to all teeth using a universal test device. Colour measurements of all teeth were performed using the Vita Easyshade spectrophotometer at 2 different times: before bonding and after the bond strength test. Results: The average bond strength of the 37% orthophosphoric acid group (33.5) was higher than that of the other groups. There was no significant difference in bond strength between the groups using Transbond Plus SEP (19,9), 3M Single Bond (20,57) and G-Premio Bond (20,75). No significant differences were observed in bond strength between the tea–coffee, cola and distilled water groups. A statistically significant difference was found between the distributions of adhesive remnant index (ARI ) scores according to the primers (p = 0.001). There was no significant difference between the distributions of the ARI scores according to the solutions (p = 0.335). The effect of primer and solution groups on colour change was statistically significant (p = 0.001 and p = 0.023 , respectively). Conclusion: In this study, the bond strength in the group using 37% orthophosphoric acid + Transbond XT primer was significantly higher than in all other groups. However, it was determined that the bond strength was clinically sufficient in all other primer groups. The highest colour change was observed when the tea–coffee solution and Transbond Plus SEP primer were used. There was no significant difference between the effects of the other primer groups on colour change. KEYWORDS: Bond strength, Tooth colour change, Primer, Solution

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Diş Hekimliği, Dentistry, Bağlanma dayanımı, mine renk değişimi, primer, solüsyon.

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye